595 - ( 6 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام باقر عليه السلام روايت مىشود كه دربارهء اين سخن خداوند : « يا دونفر ديگر از غير خودتان » فرمود : « مقصود اهل كتاب است . امام باقر عليه السلام فرمود : هركس در مسافرت مرگش فرارسد و مسلمانى را براى گواه گرفتن نيابد ، از اين رو دو نفر ذمى را گواه بگيرد ، شهادت آنان در مورد وصيت جايز است همان گونه كه خداوند باعزت و باشكوه فرمود . و امام صادق عليه السلام فرمود : هرگاه شخصى در سرزمين غربت - كه مسلمانى در آنجا نيست - مرگش فرارسد ، پس افراد غيرمسلمانى را بر وصيت خود گواه گيرد . آن شاهدان به خدا سوگند داده مىشوند : ما جز به حق شهادت نمىدهيم و فلانى به چنين و چنان وصيت كرد و اين است تفسير سخن خداوند باعزت و باشكوه : « دو نفر عادل از خودتان يا دو نفر ديگر از غير خودتان » تا آنجا كه مىفرمايد : « تا به خداوند سوگند ياد كنند . » 596 - ( 7 ) در تفسير اين سخن خداوند تبارك و تعالى : « يا دو نفر ديگر از غير خودتان » هشام بن حكم از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه انسان در شهر غريبى بود كه مسلمان در آنجا يافت نمىشد ، شهادت غير مسلمان بر وصيت جايز است . » 597 - ( 8 ) سماعه گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء شهادت اهل يك آيين سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : جز بر پيروان همان آيين جايز نيست ولى اگر غير از آنها يافت نشد ، گواهىشان در مورد وصيت جايز است ؛ زيرا از ميان رفتن حق احدى شايسته نيست . » 598 - ( 9 ) حلبى و محمد بن مسلم گويند : « از امام صادق عليه السلام سؤال كرديم : آيا گواهى پيروان يك آيين بر پيروان آيين ديگر جايز است ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى ، در صورتى كه از پيروان آيين خودشان كسى يافت نشود ، شهادت ديگران جايز است ؛ زيرا از ميان رفتن حقّ احدى شايسته نيست . »